Пишува Бошко Нацевски со пиетет за Ахиепископот  Г.Г. Гаврил во време кога неговите наследници во МПЦ се престорија во трговски панаѓурски џамбази 

 

 

Г.Г. Гаврил, упокоениот некогашен поглавар на Македонската православна црква, својот живот го зврши во двособно станче, што претсмртно му го остави во наследство на свештеникот кој се грижеше за него. Беше олицетворение на добродетел и врвен интелектуалец и полиглот, кој во својата длабока старост и видливо нарушено физичко здравје, направи напор, Библијата да му ја доближи на својот верник, преведувајќи ја на македонски јазик.

Се присетив со пиетет на ликот на архиепископот Г.Г. Гаврил, на неговото блажество, на неговиот животен, морален и духовен аскетизам, зашто Тој, човекот, и не само верникот, го љубеше немерно повеќе од личното високосвештенско его.
Се присетувам со восхит на Г.Г. Гаврил, токму овие дни, кога неговите наследници повторно аветно ни се појавија од небесите на нивната надземна залелеаност, престорени во трговски панаѓурски џамбази.
Се присетувам на Г.Г. Гаврил, на тој високодостојник, кој секое човечко суштество го ословуваше со ,,брате", или ,,чедо божјо" и замина од овој свет тивко, само со крстот.
Се присетувам секогаш на Г.Г. Гаврил и неговото милозвучно глаголење, кога без ронка резерва и влакно на јазикот, со видлива сет, ќе речеше дека не навтасале времиња на морална скудност, кога и ,,ѓаволи се вовлекле во свештенички мантии".
Се присетувам на Г.Г. Гаврил, кој не ги милуваше помпите и фанфарите и никогаш, дури и тогаш кога му ја ставија на главата златно-срмената архиепископска круна и беше седнат на Светиклиментовиот трон со илјадолетна древност, остана на земја - со човекот, верникот, простосмртникот.
Се присетувам на упокоениот некогашен поглавар на Македонската православна црква секогаш кога сакам да заборавам дека мантијашка братија може да ги сквернави божјите заповеди и древните црковни канони.
Да беше жив, Г.Г. Гаврил, тој интелектуален и човекољубив фанатик, можеби ќе ме прекореше, зошто сега, после толку години, ја беспокојам неговата упокоеност. Тој, не беше толку нереален верник, колку што сакаше да е реален, овоземен човек, со сето сочуствие кон паствата. А уште повеќе, кога знаеше дека во црковните храмови ме носеше љубопитието за древноста на нашиот духовен корен, а не современиот театар во нив.
Нека е ова моја ода, за упокоениот пастир, Г.Г. Гаврил.

Автор: Бошко Нацевски

 


ПОСЛЕДНИ ВЕСТИ:

Средба на Заев и Анѓушев со бизнисмени од Гевгелија

 

Компаниите да ги искористат мерките за унапредување на соработката со

Повеќе

Премиерот Заев и вицепремиерот Анѓушев во обиколка на системот за

 

 

- „Надминат е сериозниот проблем за водоснабдување од 2012 година и

Повеќе

Донаторска акција „Нахрани 10.000“ во Гевгелија

 

 

Националната хуманитарната акција „Нахрани 10.000“ за собирање храна,

Повеќе

Општина Дојран со добри дела за децата

Ангов: „Секогаш сме тука за доброто на децата. Тие се и ќе останат врвен

Повеќе

Членството во ЕУ на Хрватска и донесе 10,7 милијарди евра

Економијата на Хрватска инкасирала неповратни средства во износ од 1,9

Повеќе

Спасовски и чешкиот министер за внатрешни работи во посета на ГП Богородица

Потпишан договро од еден милион евра донација од Владата на Чешка за МВР за

Повеќе

Гевгелиски олимпијци по француски јазик

Ана и Никола од ООУ „Крсте Мисирков“ од Гевгелија на регионална „Олимпијада“ по

Повеќе

„Не биди ѓубре“ со акции во Валандово и Дојран

Параѓубаџиите вчера, во саботата изведoa акција за чистење на локации во

Повеќе

Градоначалник ДЈ со музика до хуманитарни средства

Перо Костадинов: На крајот на денот, најважно е дали некому сте помогнале

Повеќе

Спречен влез на мигранти во Македонија

Видео: Грчката полиција употребила шок бомби за да го спречи обидот на

Повеќе

 
 

 
 

Не пропуштајте ...

2014 Сите права задржани © ГевгелијаНет
Не е дозволено превземање на вестите без писмено одобрување.