Еволуцијата на човекот вели дека облекувањето е човечка придобивка стара милиони години, уште кога првиот човек се симнал од дрвото на земја, кога најпрво се облекувал со лисја од дрвјата, а потоа кога се научил да лови и со кожи од животните.
Современото општество на облекувањето му дава модна димензија, а високиот тренд на побарувачка ова го претвори во профитабилна индустрија.
Првиот растеж на граѓанските модните трендови меѓу населението во Гевгелија започнуваат после Втората Светска Војна. Се остручувале и „кројачи за народна облека“ кои ние ги знаеме како шнајдери.
Меѓу најстарите во Гевгелија го бележиме Давитко Велковски, познат меѓу гевгеличани како Витко шнајдерот, присутен со својата стручност и умешност уште од 1968 година кога од Куманово се преселува да живее и работи во Гевгелија.
Давитко поседува Уверение за „кројач за народна облека“ издадено уште во 1966 година, со кое се стекнал на негова 21 годишна возраст полагајќи за неговата стручност пред комисија при Одделението за стопанство при Собранието на општина Куманово.
Давитко е роден 19.01.1945 година во село Куклица, општина Кратово, а на 18 годишна возраст, во 1963 заминува да го учи кројачкиот занает во Куманово. Овде се стекнува со потребните вештини и чувствувајќи се усовршен во новиот занает се преселува да живее и работи во Гевгелија каде го помина целиот работен и семеен живот.
Овде во Гевгелија го отворил својот занаетчиски дуќан во Старата градска чаршија „Кројач Шизик“ каде работел од 1968 до 1970 година. Подоцна занаетчискиот дуќан го сели на главната улица во Гевгелија, „Маршал Тито“, или сегашен „Житко“ на градското шеталиште во центарот на Гевгелија. Веројатно локацијата ја избрал за поголема видливост и близина со прометот на потенцијални муштерии.
Од 1970 година, со отварањето на големата Стоковна куќа во Гевгелија Давитко се вработува како продавач, шеф на одделение (ги познаваше штофовите, материјалите за шиење), каде љубезно ги објаснуваше карактеристиките на материјалите, нивниот состав, знаеше колку материјал ти треба за панталони, колку за сукња, можеше да си одбереш материјал каков сакаш, без да отидеш за мерка кај шнајдер, Давитко ќе одговореше на сите прашања. Подари својата професионална одговорност во текот на работниот век беше распоредуван и на други одговорни работни позиции, се’ до затварањето на Стоковната куќа.
Сепак, Давитко напоредно работеше во својот шнајдерски дуќан и никогаш не се откажа од шиењето. Направи само нова преселба на работилницата веднаш до својата куќа каде што живееше на улица „Серменинска“ во Гевгелија. Старите муштерии го знаеја неговиот посветен труд и не забораваа да го посетат за услуга и во новиот дуќан на ул.„Серменинска“. Новите генерации, ако не за шиење костум одеа на поправки на свечените оддела по мерка на муштеријата. Работата не ја напушташе Витко, а и муштериите не го оставаа без работа. Овде беше активен се’ до крајот на својот живот, на полни 80 години старост. Минуваше часови опкружен со работата што ја сака, со луѓето кои ја ценат неговата дејност, со граѓаните кои го почитуваат, со неговата сакана фамилија.
Витко се одјави на 20 декември 2025 година во раните утрински часови. Помина живот со среќни и успешни моменти и до последниот ден ја обавуваше неговата професионална стручност да биде КРОЈАЧ на народот, да го облакува народот, да ги прифати модните трендови и да ги усреќува со модерен изглед своите сограѓани, муштерии.
Давитко Велковски, кратовчанец со Стручно Уверение од Куманово, со 57 годишна работна и животна мисија во Гевгелија, кројач кој ги облекуваше господата и госпоѓите и самиот секогаш беше беспрекорен во облекувањето, стандардно со кошула и панталони. Никогаш не го прифати кежуал трендот со блузички и маици, бедрмуди, шорцеви. Остана секогаш доследен на тоа што го работи, тоа и да го носи.
Откако се одјави минатиот петок, во топлиот декемвриски ден, беше погребан на градските гробишта во Гевгелија на 20 декември. Вчера му беше оддаден тридневен помен.
Мисијата на кројачкиот занает, на шиењето, моделирањето, облекувањето, во неговиот постоечки дуќан, сега ја превзема неговата снаа, продолжувајќи ја традицијата на шивачкото занаетчиство кое трае речиси шест децении во фамилијата Велковски.
Вечен ти спомен мајстор Витко!
