На 94 годишна возраст во дворот од својата куќа во с.Серменин, гевгелиско, во саботата почина Јордан Трајков, најстариот жител во ова планинско село во општина Гевгелија.
Јордан е роден 1932 година, беше работник во фабриката „Зора“ во Гевгелија, а кога ЗИК „Винојуг“ замина во стечај и тој се пресели од Гевгелија во својата стара семејна куќа во селото Серменин. Ја поправи куќата, ја реновираше, ја обнови со нови врати и прозорци, го среди дворот, ги стокми дрвата за зима покрај ѕидот и овде ги минуваше сите годишни времиња последните децении од својот живот. Беше сопруг, татко на три сина, сакан дедо и почитуван вујко.
Во селото Серменин со последниот попис во 2021 година во Македонија регистрирани се само 8 постојани жители. Сега останаа седум. Дедо Јордан се одјави од неговото родно место, од планината, од природата која му дари здравје, виталност и сила да и’ се приближи, но не и да ја дочека 100-ката. Погребан е денеска покрај својата сопруга, пред него почината, на градските гробишта во Гевгелија.
Дедо Дане, како што го викаа во селото, го знаеја сите, и староседелците во Серменин, и гевгеличани кои овде изградија викендици, и случајните посетители кои ќе дојдат во селото, зошто неговата куќа беше покрај патот, со широк зелен двор каде секој можеше да најде починка и добар збор, а до куќата е и селската продавница, па немаше човек да не дојде во селото, а да не се зазбори со дедо Дане.
Јордан беше активен ловџија низ ловиштата на Кожуф, познато е Кованското, береше печурки, познатиот планински чај со кој се грееше во зима, сам сечеше дрва и ги цепаше во својот двор, сам ја поправи куќата зошто се разбираше и од ѕидарски работи, па како за себе, така им помагаше и на другите нешто да поправат или доградат во своите селски куќи.
Беше приврзаник на природниот начин на живот и исхрана, пешачеше многу, особено после операцијата за вграден стент, ја почитуваше природата и се хранеше од природни плодови, се хранеше онолку колку му бара организмот, без масти, без конзервирана и преработена храна, речиси аскетски, но здраво. Тоа и природниот и чист воздух на Кожуф му дарија 94 години живот, така што ја раситни 100-ката, ама не ја одживеа целата.
Серменин е планинско село сместено на Кожуф на 540 метри надморска височина, исселено после ВСВ после ослободувањето. Од потреба по вработување населението од селото се пресели во Гевгелија каде и денес постои познатата т.н. „Серменинска мала“.
И Јордан Трајков после ослободувањето како тинејџер се преселил во Гевгелија со семејството. Овде подоцна се вработил, но секогаш навраќал во своето родно село. Се оженил, направил семејна куќа, му се родиле три сина, но тој пак не го заборавал селото. Во последните три децении и како стечаец, и како пензионер доаѓањето во Гевгелија му беше како на гости, а домашното огниште во с.Серменин му беше животната сила. Почина во својот двор додека цепаше дрва, во татковата и дедовата авлија.
Остана јаболкницата со дрвените трупци за седење и пречек на гости без својот домаќин, без да има кој да ги пречека посетителите на селото Серменин.
Последната средба со посетител регистрирана од модерните мобилни гости е посетата на планинскиот готвач Џоко Ризов од Гевгелија кој во дворот на дедо Дане приготвува риба на скара со зеленчукови продукти. Безмастен, протеински и витамински богат ручек на каков што е научен дено Дане. Ним и било вкусно, а за интернет читателите остави трајни траги за срдечниот и тивок гостопримлив домаќин од с.Серменин.
View this post on Instagram
Почивај во мир дедо Дане, раскажувај им за зелениот Кожуф горе на небото, на ангелите, местото кое крепи со живот до 100-ката!
Нека најде спокој дедо Дане во вечните предели.
