Ѓорге Поп-Зафиров Попче е незаборавен градски лик вткаен во занаетчиството во Гевгелија чиј дел беше и тој со децении, а остави трага и знаење во секоја од новите генерации фризери и фризерки во Гевгелија, изнедрени до пред една деценија.
Денес се навршуваат 10 години од неговото заминување од овој свет, па му посветуваме сеќавање.
Роден е на 8 август во Гевгелија и овде го заврши образованието, а потоа му се препушти на занаетот. Беше мајстор со ножичките, потстрижуваше и дами, и господа. Ја знаеше секоја нова фризура во светот, ја носеше во Гевгелија со мајсторството кое го имаше стекнато од искуство, од умешноста на набљудувањето, од знаењето каков зафат на чешелот низ косата каков рез ќе направи со ножичките.
Ѓорѓе Поп-Зафиров Попче беше познат и во фризерската занаетчиска фела во Македонија. Беше член на Комисијата за испит за фризери при Работнички универзитет во Скоје. Пред тоа ги подучуваше гевгелиските кандидати и кандидатки на занаетот како свои чираци. Не беше љубоморен, го ширеше знаењето и професијата на секој што го сака фризерството, без страв дека така создава конкуренција, зошто знаеше дека тој секогаш ќе има верни муштерии кои на фризерскиот стол кај Попче можат да ја посакат и добијат најновата фризура која е светски тренд во тој момент.
Познат како стручњак на својот занает беше често член на Комисии за избор на најдобри фризери на натпревари од Сојузен ранг за време на СФРЈ, па и и во Македонија. Имаше чувство за елеганција и убавина, која тој како мајстор на својот занает ја дополнуваше со совршените фризури кои ги правеше.
Кога ќе те прашаше другарка, или другар кај си се потстрижил, што имаш така добра и модерна линија на косата, врв на изборот беше да се каже „Кај Попче“.
Попче уште од мал го добил овој прекар и остана како додавка на неговото име, а така се викаше и неговиот фризерски салон „ПОПЧЕ“. Вели дека прекарот му го наметнале гевгеличани, зошто бил внук на поп, дедо му бил поп, па често во разговор кога не му го погодувале името луѓето викеле „Ете тоа младото попче ќе ти заврши работа“. И остана попче до крајот на животот.
Попче беше градски лик, човек од еснафот, голем другар, пријател, со широка лепеза на пријатели од Македонија и соседството. Со својот комуникациски пристап ги пленеше сите, беше полн со приказни, настани, искуства, едноставно човек полн со живот, прифатен во секое друштво дома и во странство.
Како искусен мајстор до последните години од својот живот работеше во фризерницата и го остави занаетот на сопругата.
Почина на денешен ден 1 февруари 2016 година. На надгробната плоча на вечното почивалиште на Градските гробишта во Гевгелија пишува „Ѓорге Поп-Зафиров ПОПЧЕ“ и има исцртани чешел, фризерски ножици и огледало. Да ги средува по мода и ангелите на небото.
Почивај во мир мајсторе, Попче!
