На 30 годишна возраст патентира свој пронајдок „роботска рака“ во Минхен, Германија, а по докторирањето на индустриски дизајн на Универзитетот во Сингапур продолжува да биде истражувач во Лабораторијата за иновации на еволуцијата на NUS, Сингапур каде што развил фаќач за берба на јагоди во вертикални фарми во затворен простор, пронајдоци кои треба да ги патентира
Александар Костадинов – Роден е на гевгелиското сонце во 1982 година, посетувал гевгелиско училиште ООУ „Владо Кантарџиев“ и во виорот на настаните од распаѓањето на тогашната СФРЈ и војните во братските републики кои започнуваат 1991 година, семејството на Александар одлучува да се исели од Македонија и заминуваат во Австрија. И овде Александар Костадинов ќе ја започне својата образовна скала на освојувања, најпрво го оформува основното и средното образование во „Handels Akademie“, продолжува на студии за индустриски дизајн во Линц, Австрија, па одлучува да продолжи на мастерс студии на Универзитетот во Сингапур каде докторирал и останал да работи во НУС како професор-предавач и пред се’ како истражувачки соработник во Лабораторијата за иновации на еволуцијата на NUS (National University of Singapore). Работи во Центар за инженерски дизајн и иновации каде се вложува себе си до максимум, водејќи се од премисата да го олесни животот на поединецот со своите механички изуми и дизајни.
Александар учествувал на саеми за иновации каде се стекнувал и со награди, патувал на истокот до Јапонија и Кина, докторирал во Сингапур, добил покани за работа во Хонг Конг, но останал да истражува, предава и твори во својот Универзитет во Сингапур, National University of Singapore. Посветеноста кон истражувањето била пресудна во изборот.
Биографија
Иако првично се стремел да биде сликар и неврохирург, Александар ги продолжил студиите по индустриски дизајн во Линц, Австрија, само затоа што имал среќа да го положи тестот за способност. Во текот на додипломските студии, тој доживеал длабок интерес за донесување одлуки во рамките на процесот на дизајнирање, поради што неговата љубопитност го навела опширно да ја истражува науката и филозофијата, со цел да развие методи за ефикасно оценување на идеите: неговиот предизвик никогаш не бил недостаток на идеи, туку нивно изобилство, а оправданоста на идеите била негова главна грижа.
За време на додипломските студии, Александар работел на различни проекти, вклучувајќи: – дизајнирање на функционално подобрен ергономски малтер и толник;
– концептуализирање на скеоморфен графички кориснички интерфејс за постари корисници на софтверски апликации;
– преземање на улогата на инструктор за креативност за проект по историја во средно училиште;
– ко-креирање на корпоративниот дизајн и комуникација за неговиот оддел;
– дизајнирање на био-инспирирана роботска рака; создавање пиктографска приказна за нејзиниот процес на дизајнирање (Награда за дизајн „Црвена точка“); и
– развивање на тополошки оптимизиран биомиметички краен ефектор произведен преку селективно ласерско топење на легура на титаниум (патент).
AirArm е роботска рака, изум на Александар патентиран во 2012 година во Минхен.
Овој изум на Александар е патентиран на негова 30 годишна возраст во „Pinakotek der moderne“ во Минхен, Германија.
Постојат 3 различни фаќачи за AirArm. Фаќачите се додатоци кои може да се прикачат на AirArm. Сите фаќачи работат на ист начин, со воздушен притисок.
Со него го олеснува светот на инвалидите, на работниците за тешко пристапни места, за изведувачите на прецизни работи. Така му помага на светот со своите изуми.
Александар докторирал по индустриски дизајн на NUS, фокусирајќи се на модуларизирана роботска рака со употреба на пневматски вештачки актуатори (патент). Неговата дисертација, исто така, ги испитувала имплицитните и експлицитните образложенија на методите за дизајн и евристиката за дизајн што ја применуваат истражувачите и инженерите во неговата истражувачка област. По докторирањето, тој станал истражувачки соработник во Лабораторијата за иновации на еволуцијата на NUS, каде што развил фаќач за берба на јагоди во вертикални фарми во затворен простор. Подоцна, се приклучил на Центарот за регенеративна агротехника на NUS, надгледувајќи студенти на додипломски студии за хардверски решенија за земјоделство во затворен простор.
Збунет од злоупотребата на методите за дизајн од страна на необучени и полуобучени дизајнери почетници во различни дисциплини, тој се приклучил на EDIC за подобро да го разбере ова прашање и да развие стратегии за корекција на овие практики кај студентите по неиндустриски дизајн и други практичари.
Во неговото портфолиo е запишано дека е: „Искусен постдипломски истражувач со докажана историја на работа во високото образование. Вешти во креативен концепт дизајн, креативни вештини, алатки Alias Studio, Adobe Photoshop и векторска илустрација. Силен истражувачки професионалец со докторат по филозофија – докторат со фокус на индустриски и производствен дизајн од Националниот универзитет во Сингапур“.
Александар пред 35 години се иселил од Гевгелија по одлука на неговите родители. Сега, во неговата 44 година од животот прашање е колку неговите пронајдоци допираат до нас, но до светот секако допираат. Ние само можеме да се гордееме што на нашето сонце се раѓаат такви умни деца кои може да процветаат и образовно, и иновативно, и професорски да усмерат други генерации, но некаде таму во светот.
Благодариме Александар што ни’ покажа дека знаењето и упорноста носат резултати кои ти ги подаруваш на светската технологија и напредок!
